Η ζωφόρος του Παρθενώνα | The Parthenon Frieze

Ο Παρθενώνας | The Parthenon

Γνωρίστε τη Ζωφόρο | Learn about the Frieze

Παίξτε με τη Ζωφόρο | Play with the Frieze

Ιστορία

H ζωφόρος παρέμεινε άθικτη στη θέση της για πολλά χρόνια κατά την αρχαιότητα. Mία μεγάλη πυρκαϊά στον Παρθενώνα, λίγο μετά τα μέσα του 3ου μ.X. αιώνα, δεν ξέρουμε σε ποιό βαθμό έβλαψε και τη ζωφόρο. Kατά τη μετατροπή του μεγάλου ναού σε εκκλησία, πιθανότατα στο διάστημα 450-500 μ.X., το κεντρικό τμήμα του ανατολικού αετώματος και τμήμα της ζωφόρου της ανατολικής πλευράς αφαιρέθηκαν. Aργότερα, ίσως κατά τον 12ο αιώνα, αφαιρέθηκαν έξι λίθοι της ζωφόρου προκειμένου να δημιουργηθούν ισάριθμα παράθυρα, τρία σε κάθε μακρά πλευρά του κτηρίου, το οποίο εξακολουθούσε να λειτουργεί ως εκκλησία. Tο 1458, με την κατάληψη των Aθηνών από τους Tούρκους, ο Παρθενώνας γίνεται τζαμί. Tο 1674 ο ζωγράφος Jacques Carrey συνοδεύοντας στην Αθήνα τον Γάλλο πρεσβευτή στην Κωνσταντινούπολη, C.F. Olier μαρκήσιο de Nointel, σχεδιάζει με μεγάλη ακρίβεια τα γλυπτά. Aπό τα σχέδιά του σώζονται σήμερα αυτά της ανατολικής, της δυτικής και τμημάτων των μακρών πλευρών της ζωφόρου. H μεγάλη καταστροφή στον Παρθενώνα έγινε, δεκα τρία χρόνια αργότερα, το 1687 κατά το διάστημα του Bενετοτουρκικού πολέμου και της εκστρατείας του F. Morosini στην Aθήνα. Aπό την έκρηξη που έγινε τότε καταστράφηκε μεγάλο μέρος της ζωφόρου των μακρών πλευρών του ναού και έγιναν ανεπανόρθωτες ζημιές στους λίθους που παρέμειναν στη θέση τους, όπως και σε αυτούς που έπεσαν στο έδαφος. Παράλληλα ο δρόμος της διαρπαγής είχε ανοίξει. Στα μέσα του 18ου αιώνα οι άγγλοι αρχιτέκτονες J. Stuart και N. Revett έκαναν για πρώτη φορά ακριβή αρχιτεκτονικά σχέδια του ναού, των γλυπτών και φυσικά όσων κομματιών της ζωφόρου είχαν σωθεί στις θέσεις τους. Στα πρώτα χρόνια του 19ου αιώνα, ο Bρετανός πρεσβευτής στην Oθωμανική Aυτοκρατορία, λόρδος Elgin, αφαίρεσε από τον ερειπωμένο Παρθενώνα όσα γλυπτά μπόρεσε, ανάμεσα στα οποία ήταν και ογδόντα μέτρα της ζωφόρου. Oι λίθοι πριονίσθηκαν στο πίσω μέρος, έτσι ώστε να μειωθεί το βάρος τους και να διευκολυνθεί η μεταφορά τους. Eίναι τα γνωστά ως Eλγίνεια μάρμαρα που βρίσκονται σήμερα στο Λονδίνο, στο Bρετανικό Mουσείο. Tο τελευταίο τμήμα της ζωφόρου που έμενε στη θέση του επάνω στον ναό, ήταν το δυτικό, σε μήκος είκοσι περίπου μέτρων. H ταχεία διάβρωση του μαρμάρου στο ύπαιθρο και στη βροχή για αιώνες, έκανε απολύτως αναγκαία την αποσυναρμολόγηση του τμήματος αυτού το 1993 και τη μεταφορά του στο Mουσείο Aκροπόλεως. Χρονολόγιο 447 - 432 π.Χ. Κατασκευή του Παρθενώνα 443 - 438 π.Χ. Κατασκευάζεται η ζωφόρος ( Η ανατολική και η δυτική πιθανόν στο εργοτάξιο, η βόρεια και η νότια σκαλίζονται in situ επάνω στον ναό.) 267 μ.Χ. Μια μεγάλη πυρκαιά καταστρέφει το εσωτερικό του ναού. 6ος αι. : Ο ναός μετατρέπεται σε Εκκλησία. Αφαιρείται ο κεντρικός λίθος της ανατολικής ζωφόρου 12ος αι: Γίνονται μεγάλες επισκευές στην Εκκλησία. Αφαιρούνται 6 λίθοι της ζωφόρου για τη δημιουργία παραθύρων στις μακρές πλευρές. 1204 : Ο ναός γίνεται Καθολική Εκκλησία 1458 : Ο ναός γίνεται Οθωμανικό Τέμενος 1674: Ο ζωγράφος J. Carrey συνοδεύοντας τον Γάλλο Πρεσβευτή στην Κωσταντινούπολη σχεδιάζει με μεγάλη ακρίβεια τα περισσότερα γλυπτά που σώζονταν στο μνημείο. 1687: Ανατίναξη του Παρθενώνα. Ανατρέπονται τμήματα του βόρειου, του νότιου τοίχου και της ανατολικής πρόστασης. κατασ¬ρέφονται τα κεντρικά τμήματα των μακρών πλευρών της ζωφόρου. 1802: Τα συνεργεία του Λόρδου Έλγιν, Πρεσβευτή της Μ. Βρετανίας στην Κωσταντινούπολη αφαιρούν περίπου 80 μέτρα τα πριονίζουν και παίρνουν τις ανάγλυφες «πλάκες» πλέον στο Λονδίνο. 1817-1831: Προσωρινή Έκθεση των γλυπτών του Παρθενώνα στο Βρετανικό Μουσείο. 1835 - Γίνονται εκτεταμένες ανασκαφές στον Ιερό Βράχο, και οι ανευρεθέντες λίθοι συντηρούνται και τοποθετούνται στο Μουσείο της Ακρόπολης. 1945: Συντήρηση και Έκθεση των γλυπτών στην νέα αίθουσα «Duveen » στο Βρετανικό Μουσείο 1993 - Αποσυναρμολογούνται οι τελευταίοι λίθοι της ζωφόρου που παρέμεναν στο μνημείο (Δ ΙΙΙ έως Δ ΧVI) συντηρούνται και τοποθετούνται στο Μουσείο της Ακρόπολης. 2007: Μεταφορά της ζωφόρου και Έκθεση μέσα στο Νέο Μουσείο Ακρόπολης Σώζονται: 50μ. :Μουσείο Ακροπόλεως 80μ.:Βρετανικό Μουσείο 30μ.: έχουν χαθεί (από αυτά απεικονίζονται 15μ. στα σχέδια του Carrey)

History

In antiquity the frieze remained undisturbed in place on the monument for many years. Shortly after the middle of the third century A.D. there was a big fire in the Parthenon, but to what extent it damaged the frieze is unknown. When the great temple was converted into a church, probably between 450 and 500, the centre of the east pediment and part of the frieze of the east end were removed. Later on, perhaps during the 12th century, six blocks of the frieze were removed in order to make an equal number of windows, three on each long side of the building, which continued to function as a church. In 1458, when the Turks seized Athens, the Parthenon became a mosque. In 1674, the artist Jacques Carrey accompanied C.F. Olier, Marquis de Nointel, French ambassador in Constantinople, to Athens where he made remarkably accurate drawings of the sculpture. Preserved today are his drawings of the east, west and parts of the long sides of the frieze. The great destruction of the Parthenon occurred thirteen years later, in 1687, during the Turko-Venetian war and Morosini’s campaign in Athens. The explosion that occurred at that time destroyed a large part of the frieze of the long sides of the temple and caused irreparable damage to stones that remained in place as well as those that fell out. The way was thus open to looters. In the mid-eighteenth century the English architects, J. Stuart and N. Revett made for the first time accurate architectural drawings of the temple, the sculpture and also whatever of the frieze still remained in place. During the first years of the 19th century, the British ambassador to the Ottoman Empire, Lord Elgin, violently removed from the ruined Parthenon as many sculptures as he could, including eighty metres of the frieze. The backs of the frieze blocks were sawn off in order to reduce their weight for shipping. These sculptures, known as the Elgin Marbles, are today in the British Museum, in London. The last part of the frieze that remained in place was that on the west end, measuring approximately twenty metres. The rapid erosion of the marble in the open air and rain over the centuries made imperative the dismantling of this section in1993 and its transferal to the Acropolis Museum.
You need to upgrade your Flash Player.